Chapter 83, Verse 13

Ayələrimiz ona oxunduğu zaman: “(Bunlar) qədimlərin əfsanələridir (uydurmalarıdır!)” – deyər.

koji je, kada su mu ajeti Naši kazivani, govorio: \"Izmišljotine naroda drevnih!\

Kad mu se uče ajeti Naši, rekne: "Priče ranijih!"

當別人對他宣讀我的跡象的時候，他說：「這是古人的故事。」

Die, als hun onze teekenen worden herinnerd, zeggen: Dit zijn fabelen van de ouden.

گناه‌كارى كه وقتى آيات ما براى او خوانده مى‌شود مى‌گويد اين داستان‌هاى افسانه‌اى گذشتگان است.(13)

(همان کسی که) وقتی آیات ما بر او خوانده می‌شود می‌گوید: «این افسانه‌های پیشینیان است!»

[که] هرگاه آیات ما را بر او خوانند می گوید: افسانه های پیشینیان است.

که بر او چون آیات ما تلاوت شود گوید: این سخنان افسانه پیشینیان است.

qui, lorsque Nos versets lui sont récités, dit: «[Ce sont] des contes d'anciens!»

Quand Nos versets lui sont récités, il dit : « Ce ne sont que fables d’anciens ! »

qui, lorsque Nos versets lui sont récités, dit : « Ce ne sont là que légendes du passé ! »

der, wenn ihm Unsere Verse verlesen werden, sagt: "Fabeln der Früheren!"

Als ihm Unsere Ayat vorgetragen wurden, sagte er: "Dies sind die Legenden der Früheren."

Wenn ihm Unsere Zeichen verlesen werden, sagt er: "(Es sind) Fabeln der Früheren."

Wenn verlesen werden ihm Unsere Zeichen sagt er: Fabeln der Früheren

Idan ana karãtun ãyõyinmu, a kansa, sai ya ce: tãtsũniyõyin mutãnen farko ne.

yang apabila dibacakan kepadanya ayat-ayat Kami, ia berkata: \"Itu adalah dongengan orang-orang yang dahulu\

che, quando gli sono recitati i Nostri versetti, dice: «Favole degli antichi!»

Quando i Nostri segni gli sono presentati, risponde: “Favole degli antichi!”

わが印が，かれらに読誦された時，かれらは，「昔の物語だ。」と言った。

അവന്ന്‌ നമ്മുടെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങള്‍ ഓതികേള്‍പിക്കപ്പെടുകയാണെങ്കില്‍ അവന്‍ പറയും; പൂര്‍വ്വികന്‍മാരുടെ ഐതിഹ്യങ്ങളാണെന്ന്‌.

É aquele que, quando lhe são recitados os Nossos versículos, diz: São meras fábulas dos primitivos!

Quando se recitam, para ele, Nossos versículos, diz: "São fábulas dos antepassados!"

Когда ему читают Наши аяты, он говорит: \"Это - сказки древних народов!\

Когда ему возвещают Наши знамения, он восклицает: \"Побасенки древних народов!\

Когда читают им знаменья Наши, говорят они: ■ \"Все это - сказы первых!\

جڏھن اسان جون آيتون کيس پڙھي ٻڌائبيون آھن (تڏھن) چوندو آھي تہ (اِھي) اڳين جون آکاڻيون آھن

que, al serle recitadas Nuestras aleyas, dice: «¡Patrañas de los antiguos!»

Cuando les son recitados nuestros versículos dicen: «¡Fábulas de los primitivos!»

Quienes, cuando les es recitada Mi palabra, dicen: "Son fábulas de los pueblos antiguos".

Әгәр аларга һәрнәрсәне аңлатучы аятьләребез укылса, бу әүвәлгеләрдән язылып калган әкият, диләр.

Ayetlerimiz ona okunduğunda, \"Daha öncekilerin efsaneleri!\" deyiverir.

Ona ayetlerimiz okunduğu zaman "evvelkilerin masalları" der.

Böyle birine âyetlerimiz okununca «Eskilerin masalları» derdi.

جب اس پر ہماری آیتیں پڑھ کر سنائی جاتی ہیں تو کہتا (یا سمجھتا) ہے کہ (یہ تو) اگلے لوگوں کی کہانیاں ہیں،

جب اس کو ہماری آیتیں سنائی جاتی ہیں تو کہتا ہے کہ یہ تو اگلے لوگوں کے افسانے ہیں

جب اس پر ہماری آیتیں پڑھی جائیں کہے (ف۱۱) اگلوں کی کہانیاں ہیں،

Khi các Lời Mặc Khải của TA được đọc lên, kẻ phủ nhận nói: “Chỉ là những câu chuyện của thời xa xưa!”.

Nígbà tí wọ́n bá ń ké àwọn āyah Wa fún un, ó máa wí pé: “Àwọn àkọsílẹ̀ àlọ́ àwọn ẹni àkọ́kọ́ (nìwọ̀nyí).”