Chapter 21, Verse 65

Sonra (mübahisədə aciz qaldıqlarını görüb) yenə də öz küfrlərinə (başlarında olan əski e’tiqada) qayıdaraq (İbrahimə): “Axı sən bilirsən ki, bunlar danışmırlar!” – dedilər.

Zatim glave oboriše i rekoše: \"Ta ti znaš da ovi ne govore!\

Zatim oboriše glave svoje: "Doista znaš, ovi ne govore."

然後，他們倒行逆施，（他們說）：「你確已知道這些是不會說話的。」

Later keerden zij tot hunne vroegere hardnekkigheid terug en zeiden: Waarlijk, gij weet wel dat deze niet spreken.

بعد سرشان را پايين انداختند، (و گفتند) تو مى‌دانى كه بت‌ها حرف نمى‌زنند.(65)

سپس بر سرهایشان واژگونه شدند؛ (و حکم وجدان را بکلّی فراموش کردند و گفتند:) تو می‌دانی که اینها سخن نمی‌گویند!

آن گاه سرافکنده و شرمسار شدند [ولی از روی ستیزه جویی به ابراهیم گفتند:] مسلماً تو می دانی که اینان سخن نمی گویند.

و سپس همه سر به زیر شدند و گفتند: تو می‌دانی که این بتان را نطق و گویایی نیست.

Puis ils firent volte-face et dirent: «Tu sais bien que celles-ci ne parlent pas».

Puis, baissant la tête (à court d’arguments), ils dirent : « Tu sais bien que celles-ci ne parlent pas. »

Puis, retombant dans leurs anciens errements, ils dirent : « Tu sais très bien que ces idoles ne peuvent parler. »

Dann wurden sie rückfällig: "Du weißt recht wohl, daß diese nicht reden können."

Dann wurden sie wieder auf den Kopf gestellt: "Gewiß, bereits weißt du, daß diese nicht sprechen können."

Hierauf machten sie eine Kehrtwendung': "Du weißt doch, daß diese nicht reden können."

Hierauf wurden sie kehrtgemacht auf ihren Köpfen: "Ganz gewiss weißt du, nicht diese reden."

Sa'an nan kuma aka sunkuyar da su a kan kãwunansu (sukace,) "Lalle, haƙĩƙa, kã sani waɗannan bã su yin magana."

,"kemudian kepala mereka jadi tertunduk (lalu berkata): \"Sesungguhnya kamu (hai Ibrahim) telah mengetahui bahwa berhala-berhala itu tidak dapat berbicara\".

Fecero un voltafaccia [e dissero]: «Ben sai che essi non parlano!».

Così furono confusi dalla vergogna. Dissero: “Tu sai bene che questi idoli non possono parlare!”

間をおいて，かれらはまた翻意し（て言っ）た。「あなたはこれら（神々）の，口が利けないのをよく知っていました。」

പിന്നെ അവര്‍ തലകുത്തനെ മറിഞ്ഞു. ( അവര്‍ പറഞ്ഞു: ) ഇവര്‍ സംസാരിക്കുകയില്ലെന്ന്‌ നിനക്കറിയാമല്ലോ.

Logo voltaram a cair em confusão e disseram: Tu bem sabes que eles não falam.

Em seguida, viraram a cabeça e disseram: "Com efeito, sabes que esses não falam."

Затем они принялись за свое и сказали: \"Ты же знаешь, что они не способны разговаривать\".

Потом они [опять] принялись за свое [и сказали]: \"Ведь ты знаешь, что они (т. е. идолы) не обладают даром речи\".

Потом же к прежним доводам вернулись, говоря: ■ \"Но ты же знаешь, что они не говорят\".

پوءِ پنھنجا ڪنڌ اُونڌا ڪيائون، (چيائون) تہ بيشڪ تون ڄاڻندو آھين تہ ھي نہ ڳالھائيندا آھن

Pero, en seguida, mudaron completamente de opinión: «Tú sabes bien que éstos son incapaces de hablar».

Luego dieron vuelta a sus cabezas: «¿Acaso no sabes que ellos no pueden hablar?»

Pero luego volvieron a su estado anterior [y le dijeron]: "Tú bien sabes que no pueden hablar".

Соңра дәлилләре булмагач, оялып Ибраһим алдында башларын иделәр, һәм әйттеләр: \"Тәхкыйк беләсең, безнең тәреләребез сөйләшмиләр, алардан ничек сорыйк?\

Sonra, yine kendi kafalarına döndürüldüler: \"Vallahi, sen de bilirsin ki, bunlar konuşamazlar.\

Sonra yine başları üzerine döndüler ve: "Onların konuşamayacağını sen çok iyi bilirsin" dediler.

Sonra tekrar eski inanç ve tartışmalarına döndüler: «Sen bunların konuşmadığını pekâlâ biliyorsun» dediler.

پھر وہ اپنے سروں کے بل اوندھے کر دیئے گئے (یعنی ان کی عقلیں اوندھی ہوگئیں اور کہنے لگے:) بیشک (اے ابراہیم!) تم خود ہی جانتے ہو کہ یہ تو بولتے نہیں ہیں،

پھر (شرمندہ ہو کر) سر نیچا کرلیا (اس پر بھی ابراہیم سے کہنے لگے کہ) تم جانتے ہو یہ بولتے نہیں

پھر اپنے سروں کے بل اوندھائے گئے (ف۱۱۸) کہ تمہیں خوب معلوم ہے یہ بولتے نہیں (ف۱۱۹)

Rồi họ gục đầu (nói với Ibrahim trong xấu hổ): “Chắc chắn ngươi đã biết rõ những bức tượng này không nói chuyện được!”

Lẹ́yìn náà, wọ́n sorí kọ́ (wọ́n sì wí pé): “Ìwọ náà kúkú mọ̀ pé àwọn wọ̀nyí kì í sọ̀rọ̀.”