Chapter 64, Verse 6

Çünki peyğəmbərləri onlara açıq-aşkar mö’cüzələr gətirir, onlar isə: “Məgər bizi doğu yola (özümüz kimi adi) bir insanmı salacaqdır?!” – deyərək (o peyğəmbərləri) inkar edir və (haqdan) üz döndərirlər. Allahın (onların ibadətinə) ehtiyacı yoxdur. Allah heç bir şeyə möhtac deyildir. O, (hər cür) şükrə (tə’rifə) layiqdir!

zato što su govorili kada su im poslanici njihovi jasne dokaze donosili: \"Zar da nas ljudi upućuju?\" I nisu vjerovali i glave su okretali; a Allahu niko nije potreban, Allah nije ni o kome ovisan, On je jedini hvale dostojan!

To zato što su im dolazili poslanici njihovi s dokazima jasnim, pa su govorili: "Zar da nas smrtnik upućuje?" Pa nisu vjerovali i okretali su se. A Allah je Neovisani i Allah je Bogati, Hvaljeni!

這是因為他們族中的使者顯示他們許多明証，他們卻說：「難道凡人也能引道我們嗎？」故他們不信道而違背之。真主曾表示無求於他們的信仰，真主是無求的，是可頌的。

Dit zullen zij ondergaan, omdat hunne gezanten met duidelijke bewijzen hunner zending tot hen kwamen, en zij zeiden: zullen menschen ons leiden? Daarom geloofden zij niet en wenden zich af. Maar God had niemand noodig; want God is zich zelven toereikend en waardig geprezen te worden.

اين عذاب به علت اين است كه پيغمبرانشان دليل‌هاى روشن براى آن‌ها آوردند و آن‌ها گفتند:آيا آدمى مى‌خواهد ما را هدايت كند؟ پس منكر رسالت آن‌ها شدند و قبول نكردند، خدا بى‌نياز است، بى‌نياز و ستوده.(6)

این بخاطر آن است که رسولان آنها (پیوسته) با دلایل روشن به سراغشان می‌آمدند، ولی آنها (از روی کبر و غرور) گفتند: «آیا بشرهایی (مثل ما) می‌خواهند ما را هدایت کنند؟!» از این رو کافر شدند و روی برگرداندند؛ و خداوند (از ایمان و طاعتشان) بی نیاز بود، و خدا غنی و شایسته ستایش است!

آن [عقوبت و عذاب دردناک] به سبب آن است که پیامبرانشان همواره دلایل روشن برای آنان آوردند، ولی گفتند: آیا بشر [ی مانند خودمان] ما را راهنمایی می کنند؟! پس کافر شدند و [از حق] روی گرداندند و خدا [از ایمان و طاعتشان] اظهار بی نیازی کرد، و خدا بی نیاز و ستوده است.

این (عذاب) برای آن بود که رسولان آنها با ادلّه و معجزات به سویشان می‌آمدند و آنها (به تکذیب و طعن) می‌گفتند: آیا بشرهایی (مانند ما) رهنمایی ما توانند کرد؟پس کافر شدند و روی گردانیدند و البته خدا (از کفر و ایمان خلق) بی‌نیاز است که خدا غنیّ بالذّات و ستوده به جمیع صفات است.

Il en est ainsi parce que leurs messagers leur venaient avec des preuves évidentes, et qu'ils ont dit: «Sont-ce des hommes qui nous guideront?» Ils mécrurent alors et se détournèrent et Allah Se passa [d'eux] et Allah Se suffit à Lui-même et Il est Digne de louange.

Cela, parce que les Messagers venaient leur apporter les preuves évidentes et eux leur disaient : « Serions-nous donc guidés par des humains comme nous ? » Ils mécroyaient donc et se détournaient. Mais Allah Se passait d’eux. Allah est Celui Qui Se passe de Toute chose et le Digne de Toute Louange.

Ils se sont en effet détournés de la vérité et ont renié les preuves évidentes apportées par leurs Messagers, disant : « De simples êtres humains vont-ils nous guider ? » Allah se passa donc de leur foi. Il peut parfaitement se passer des hommes et Il est digne de toutes les louanges.

Dies (soll so sein), weil ihre Gesandten mit klaren Beweisen zu ihnen kamen, sie aber sagten: "Sollen Menschen uns rechtleiten?" Also glaubten sie nicht und wandten sich ab, doch Allah hat dies nicht nötig; und Allah ist auf keinen angewiesen, des Lobes Würdig.

Dies, weil ihre Gesandten zu ihnen doch mit klaren Zeichen zu kommen pflegten, dann sagten sie: "Menschen leiten uns recht?" Dann betrieben sie Kufr und wandten sich ab. Und ALLAH ist auf niemanden angewiesen. Und ALLAH ist absolut autark, alllobenswürdig.

Dies, weil ihre Gesandten immer wieder zu ihnen mit den klaren Beweisen kamen, sie aber sagten: "Sollen (etwa) menschliche Wesen uns rechtleiten?" So wurden sie ungläubig und kehrten sich ab. Doch Allah bedurfte (ihrer) nicht, und Allah ist Unbedürftig und Lobenswürdig.

Dies weil hätten zu ihnen kamen ihre Gesandten mit den klaren Beweisen sie aber sagten: Sollen (etwa) menschliche Wesen uns rechtleiten? So wurden sie ungläubig und kehrten sich ab Doch bedurfte (ihrer) nicht Allah und Allah (ist) Unbedürftig Lobenswürdig

Wancan sabõda lalle su Manzanninsu sun kasance sunã jẽ musu da hujjõji bayyanannu, sai suka ce: "Ashe, wasu mutane za su shiryar da mũ?" Sai suka kãfirta kuma suka jũya bãya, kuma Allah Ya wadãtu (daga gare su). Kuma Allah wadãtacce ne, Gõdadde.

Yang demikian itu adalah karena sesungguhnya telah datang kepada mereka Rasul-Rasul mereka membawa keterangan-keterangan lalu mereka berkata: \"Apakah manusia yang akan memberi petunjuk kepada kami?\" lalu mereka ingkar dan berpaling; dan Allah tidak memerlukan (mereka). Dan Allah Maha Kaya lagi Maha Terpuji.

E ciò in quanto vennero ad essi con le prove i loro messaggeri, ma dissero: «Sarà un uomo a guidarci?». Non credettero e voltarono le spalle, ma Allah non ha bisogno [di loro]. Allah basta a Se Stesso ed è il Degno di lode.

perché, quando giunsero presso di loro dei messaggeri con dei chiari segni, dissero: “Forse ci dovrebbero guidare dei semplici esseri umani?”. Così hanno respinto il messaggio e si sono voltati indietro. Dio non ha bisogno di loro. Egli è libero da qualsiasi bisogno, degno di ogni lode.

それは使徒たちが，様々な明証をもってかれらのもとに来たのにも拘らず，「人間が，わたしたちを導けようか。」と言ったためである。それでかれらは信じょうとせず背き去った。だがアッラーは，何も求められない。アッラーは，満ち足られる御方讃美されるべき御方であられる。

അതെന്തുകൊണ്ടെന്നാല്‍ അവരിലേക്കുള്ള ദൂതന്‍മാര്‍ വ്യക്തമായ തെളിവുകളും കൊണ്ട്‌ അവരുടെ അടുക്കല്‍ ചെല്ലാറുണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോള്‍ അവര്‍ പറഞ്ഞു: ഒരു മനുഷ്യന്‍ നമുക്ക്‌ മാര്‍ഗദര്‍ശനം നല്‍കുകയോ? അങ്ങനെ അവര്‍ അവിശ്വസിക്കുകയും പിന്തിരിഞ്ഞു കളയുകയും ചെയ്തു. അല്ലാഹു സ്വയം പര്യാപ്തനായിരിക്കുന്നു. അല്ലാഹു പരാശ്രയമുക്തനും സ്തുത്യര്‍ഹനുമാകുന്നു.

Isto porque, quando os seus mensageiros lhes apresentaram as evidências, disseram: Acaso, os humanos hão deencaminhar-nos? E renegaram (a Mensagem), recusando-a; porém, Deus pode prescindir deles, porque Deus é por Si, Opulento, Laudabilíssimo.

Isso porque seus Mensageiros lhes chegavam com as evidências, então diziam: "São mortais que nos guiarão?" E renegaram a Fé e voltaram as costas. E Allah deles prescindiu. E Allah é Bastante a Si Mesmo, Louvável.

Это - за то, что посланники приходили к ним с ясными знамениями, а они говорили: \"Неужели люди поведут нас прямым путем?\" Они не уверовали и отвернулись. Аллах обошелся без них, ведь Аллах - Богатый, Достохвальный.

[И кара] эта за то, что, когда к ним приходили посланники с ясными знамениями, они вопрошали: \"Неужели же [смертные] люди наставят нас на прямой путь?\", [за то, что] они не уверовали, отвернулись [от посланников]. А ведь Аллах не нуждался [в них] - Аллаху ни в чем нет нужды, достославен Он.

Все потому, что с ясными знаменьями (от Нас) ■ Посланники к ним Наши приходили, ■ Но молвили они: ■ \"Ужель на верный путь ■ Нас будут направлять простые люди, (как и мы)?\" ■ И потому, в неверие облекшись, отвернулись. ■ В них же Аллаху не было нужды. ■ Свободен Он от всяких нужд и преисполнен славы.

اِھو (عذاب) ھِن ڪري آھي جو سندن پيغمبر (چٽن) مُعجزن سان وٽن ايندا ھئا تہ چوندا ھئا تہ اسان کي (اسان جھڙا) ماڻھو (سڌو) رستو ڏيکاريندا ڇا؟ پوءِ انڪار ڪيائون ۽ منھن ڦيرايائون ۽ الله (بہ) بي پرواھي ڪئي، ۽ الله بي پرواھ ساراھيل آھي

Porque vinieron a ellos sus enviados con las pruebas claras y dijeron: «¿Es que van a dirigirnos unos mortales?» No creyeron y volvieron la espalda. Pero Alá no necesitaba de ellos. Alá Se basta a Sí mismo, es digno de alabanza.

Eso es porque vinieron a ellos sus Mensajeros con las pruebas claras y dijeron: «¿Van a guiarnos a nosotros quienes son simples mortales?» y no tuvieron fe y dieron media vuelta. Y Dios no tiene necesidad de ellos. Dios es Rico por Sí mismo, digno de alabanza.

Los Mensajeros se presentaban ante ellos con las evidencias, pero decían: "¿Acaso un mortal [igual que nosotros] nos ha de guiar?" Y así se negaron a creer, y se apartaron [de la Verdad]. Pero Dios no necesita de ellos, Él es Autosuficiente, Loable.

Аларга дөньяда һәм ахирәттә ґәзаб тиешле булды менә бу сәбәпле, тәхкыйк аларга пәйгамбәрләре төрле могҗизалар һәм Исламның хаклыгына ачык дәлилләр белән килә иделәр, алар әйттеләр: \"Әйә безне туры юлга кешеме күндерер?\" Ягъни пәйгамбәрләрнең фәрештәдән булуын теләделәр. Алар шуның өчен пәйгамбәрләрне инкяр иттеләр вә хакны кабул итүдән баш тарттылар, Аллаһ моңсыздыр аларның ышануларына һич ихтыяҗы юктыр. Аллаһ бай вә һәр эшендә мактаулы.

Bu böyledir. Çünkü resulleri onlara apaçık deliller getirip dururken onlar: \"Bir insan mı bize kılavuzluk edecek?!\" deyip küfre saptılar ve yüz çevirdiler. Ve Allah hiçbir şeye muhtaç olmadığını gösterdi. Allah, sınırsız zenginliğin, sonsuz övgülerin sahibidir.

Bu, peygamberleri onlara apaçık delillerle getirdiklerinde: Bize bir insan mı yol gösterecek? demeleri sebebiyledir. Küfrettiler ve yüz çevirdiler. Allah (onların imanından) müstağnidir. Allah, zengindir, hamde layıktır.

(O azabın sebebi) şu ki, onlara peygamberleri apaçık deliller getirmişlerdi. Fakat onlar: "Bir beşer mi bizi doğru yola götürecekmiş?" dediler, inkâr ettiler ve yüz çevirdiler. Allah da hiçbir şeye muhtaç olmadığını gösterdi. Allah zengindir, hamde lâyıktır.

یہ اس لئے کہ اُن کے پاس اُن کے رسول واضح نشانیاں لے کر آتے تھے تو وہ کہتے تھے: کیا (ہماری ہی مثل اور ہم جنس) بشر٭ ہمیں ہدایت کریں گے؟ سو وہ کافر ہوگئے اور انہوں نے (حق سے) رُوگردانی کی اور اللہ نے بھی (اُن کی) کچھ پرواہ نہ کی، اور اللہ بے نیاز ہے لائقِ حمد و ثنا ہے،٭ بشر کا یہ معنی ائمہ تفاسیر کے بیان کردہ معنی کے مطابق ہے۔ حوالہ جات کے لئے دیکھیں: تفسیر طبری، الکشاف، نسفی، بغوی، خازن، جمل، مظہری اور فتح القدیر وغیرہ۔

یہ اس لئے کہ ان کے پاس پیغمبر کھلی نشانیاں لے کر آئے تو یہ کہتے کہ کیا آدمی ہمارے ہادی بنتے ہیں؟ تو انہوں نے (ان کو) نہ مانا اور منہ پھیر لیا اور خدا نے بھی بےپروائی کی۔ اور خدا بےپروا (اور) سزاوار حمد (وثنا) ہے

یہ اس لیے کہ ان کے پاس ان کے رسول روشن دلیلیں لاتے (ف۱۰) تو بولے، کیا آدمی ہمیں راہ بتائیں گے (ف۱۱) تو کافر ہوئے (ف۱۲) اور پھر گئے (ف۱۳) اور اللہ نے بے نیازی کو کام فرمایا، اور اللہ بے نیاز ہے سب خوبیوں سراہا،

Đó là bởi vì các Sứ Giả của chúng đã từng đến gặp chúng với những bằng chứng rõ ràng, nhưng chúng nói: “Liệu một người phàm tục có thể hướng dẫn chúng ta ư?” Vậy là chúng đã không tin và quay đi. Và Allah không cần đến chúng bởi Allah là Đấng Miễn Cần, Đấng Đáng Được Ca Ngợi.

Ìyẹn nítorí pé, dájúdájú àwọn Òjíṣẹ́ wọn ń wá bá wọn pẹ̀lú àwọn ẹ̀rí tó yanjú. Wọ́n sì wí pé: “Ṣé abara l’ó máa fi ọ̀nà mọ̀ wá?” Nítorí náà, wọ́n ṣàì gbàgbọ́. Wọ́n sì pẹ̀yìndà (sí òdodo). Allāhu sì rọrọ̀ láì sí àwọn. Àti pé Allāhu ni Ọlọ́rọ̀, Ẹlẹ́yìn.