Chapter 41, Verse 14

Onlara əvvəllər də, sonralar da bir-birinin ardınca: “Yalnız Allaha ibadət edin” – deyən peyğəmbərlər gəldiyi zaman onlar: “Əgər Rəbbimiz (bizim ancaq Ona iman gətirməyimizi, bütlərə sitayiş etməməyimizi) istəsəydi, (peyğəmbər olaraq) mələklər endirərdi. Biz sizinlə göndərilənlərə (risalətə, şəriətə) inanmırıq!” – deyə cavab vermişdilər.

kada su im sa svih strana poslanici njihovi dolazili i govorili: \"Ne klanjajte se nikome do Allahu!\" – a oni odgovarali: \"Da je Gospodar naš htio, On bi meleke poslao, mi ne vjerujemo u ono što je po vama poslano.\

Kad su im dolazili poslanici ispred njih i iza njih: "Ne obožavajte, izuzev Allaha!" Rekli su: "Da je htio Gospodar naš, sigurno bi spustio meleke. Pa uistinu, mi smo u ono s čim ste poslati, nevjernici."

當時，眾使者從他們的前後來臨他們，說：「除真主外，你們不要崇拜任何物。」他們說：「假若我們的主意欲，他必降下許多天神，我們必定不信你們所奉的使命。」

Toen de profeten tot hen kwamen, voor hen en achter hen, zeggende: Vereert God alleen, antwoordden zij: Indien het onzen Heer zou hebben behaagd, gezanten af te vaardigen, zou hij zeker engelen hebben gezonden, en wij gelooven de zending niet, waarmede gij zijt belast.

وقتى كه پيغمبران از هر طرف براى آن‌ها آمدند و گفتند كه فقط خدا را بندگى كنيد (بنده و مطيع محض و بى‌چون و چراى هيچ‌كس جز خدا نباشيد)، آن‌ها گفتند: اگر خداوند ما مى‌خواست فرشتگان را نازل مى‌كرد، ما رسالتى را كه شما مدعى آن هستيد قبول نداريم.(14)

در آن هنگام که رسولان از پیش رو و پشت سر (و از هر سو) به سراغشان آمدند (و آنان را دعوت کردند) که جز خدا را نپرستید آنها گفتند: «اگر پروردگار ما می‌خواست فرشتگانی نازل می‌کرد؛ از این رو ما به آنچه شما مبعوث به آن هستید کافریم!»

هنگامی که پیامبران از پیش رو و پشت سرشان به سوی آنان آمدند [و گفتند:] که جز خدا را نپرستید. گفتند: اگر پروردگار ما می خواست [که ما مؤمن شویم و او را بپرستیم] فرشتگانی نازل می کرد [تا دعوتش را به ما ابلاغ کنند]؛ بنابراین ما به آنچه شما به آن فرستاده شده اید، کافریم.

که بر آنها از هر جانب رسولان حق آمدند (و گفتند) که جز خدای یکتا را نپرستید. کافران باز گفتند: اگر خدا می‌خواست (که ما ایمان آوریم) فرشتگان را به رسالت می‌فرستاد، پس ما به کتب و احکام شما (رسولان بشری) کافریم.

Quand les Messagers leur étaient venus, de devant eux et par derrière, [leur disant]: «N'adorez qu'Allah», ils dirent: «Si notre Seigneur avait voulu, Il aurait certainement fait descendre des Anges. Nous ne croyons donc pas [au message] avec lequel vous avez été envoyés».

Lorsque les Messagers vinrent vers eux de toutes parts (leur enjoignant) : « N’adorez qu’Allah », ils répondirent : « Si notre Seigneur avait voulu, ce sont des Anges qu’Il aurait fait descendre. Nous mécroyons donc en votre message. »

Aux Messagers venus, les uns après les autres, leur ordonner de n’adorer qu’Allah, ils avaient répondu : « Si notre Seigneur l’avait voulu, Il aurait fait descendre des anges. Nous ne croyons pas en votre message. »

Da kamen ihre Gesandten zu ihnen von vorn und hinten (und sagten): "Dient keinem außer Allah." Da sagten Sie: "Hätte unser Herr es gewollt, hätte Er zweifellos Engel herabgesandt. So lehnen wir das ab, womit ihr gesandt worden seid."

Als zu ihnen die Gesandten von vor ihnen und von hinter ihnen kamen: "Dient niemandem außer ALLAH." Sie sagten: "Hätte ALLAH gewollt, hätte ER doch Engel hinabgesandt. Also gewiß, wir sind dem gegenüber, womit ihr entsandt wurdet, kufr-betreibend."

als die Gesandten von vorn und von hinten zu ihnen kamen: "Dient nur Allah (allein)". Sie sagten: "Wenn unser Herr gewollt hätte, hätte Er Engel herabgesandt. So verleugnen wir das, womit ihr gesandt worden seid."

als zu ihnen kamen die Gesandten von zwischen ihren Händen und von hinter ihnen, dass: 'Nicht dient, außer Allah.' Sie sagten: 'Wenn wollte unser Herr, sicherlich (hätte) er herabgesandt Engel. So wahrlich, wir mit was ihr gesandt worden seid damit (sind) Ungläubige.'"

A lõkacin da Manzanninsu suka je musu daga gaba gare su kuma daga bãyansu, "Kada ku bauta wa kõwa fãce Allah." suka ce: "Dã UbangiJinmu Yã so, lalle dã Ya saukar da malã' iku, sabõda haka lalle mũ, mãsu kafirta ne a game da abin da aka aiko ku da shi."

Ketika para rasul datang kepada mereka dari depan dan belakang mereka (dengan menyerukan): \"Janganlah kamu menyembah selain Allah\". Mereka menjawab: \"Kalau Tuhan kami menghendaki tentu Dia akan menurunkan malaikat-malaikat-Nya, maka sesungguhnya kami kafir kepada wahyu yang kamu diutus membawanya\".

Quando da ogni parte giunsero loro i messaggeri dicendo: «Non adorate altri che Allah», risposero: «Se il nostro Signore avesse voluto [che credessimo], avrebbe certamente fatto scendere gli angeli. Dunque non crediamo a ciò con cui siete stati inviati».

I messaggeri giunsero loro da ogni dove, dicendo: “ Servite solo Dio”. Dissero: “Se il Signore avesse voluto, avrebbe sicuramente inviato degli angeli. Noi comunque rifiutiamo la tua missione”.

使徒たちが，かれらの前からまた後ろからかれらのところにやって来て，「アッラーの外何ものにも仕えてはならない。」と告げた時のことを思い起こせ。かれらは言った。「わたしたちの主の御望みならば，必ず天使を御遺わしになるはずである。だからあなたがたが持って来たもの（啓示）をわたしたちが信じるわけがない。」

അവരുടെ മുന്നിലൂടെയും, പിന്നിലൂടെയും ചെന്ന്‌, അല്ലാഹുവെയല്ലാതെ നിങ്ങള്‍ ആരാധിക്കരുത്‌ എന്ന്‌ പറഞ്ഞുകൊണ്ട്‌ അവരുടെ അടുത്ത്‌ ദൈവദൂതന്‍മാര്‍ ചെന്ന സമയത്ത്‌ അവര്‍ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ്‌ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ അവന്‍ മലക്കുകളെ ഇറക്കുമായിരുന്നു. അതിനാല്‍ നിങ്ങള്‍ ഏതൊന്നുമായി അയക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവോ, അതില്‍ തീര്‍ച്ചയായും ഞങ്ങള്‍ വിശ്വാസമില്ലാത്തവരാകുന്നു.

Pois quando os mensageiros, de todas as partes, se apresentaram a eles, (dizendo-lhes): Não adoreis senão a Deus!, responderam-lhes: Se Deus quisesse isso, teria enviado anjos (para predicá-lo). Certamente negaremos a vossa missão.

Quando os Mensageiros lhes chegaram, por diante deles e por detrás deles, dizendo: "Não adoreis senão a Allah", disseram: "Se Nosso Senhor quisesse, haveria feito descer anjos; e, por certo, somos renegadores do com que sois enviados."

Посланники приходили к ним спереди и сзади: \"Не поклоняйтесь никому, кроме Аллаха\". Они же говорили: \"Если бы наш Господь захотел, то ниспослал бы ангелов. Воистину, Мы не веруем в то, с чем вы посланы\".

Когда к ним явились посланники с разных сторон [и сказали]:\"Не поклоняйтесь никому, кроме Аллаха\", - они ответили: \"Если бы наш Господь захотел, то Он отправил бы посланниками ангелов. Воистину, Мы не веруем в то, с чем вы посланы\".

И вот явились к ним посланцы и спереди, и сзади: ■ \"Не поклоняйтесь никому, кроме Аллаха\". ■ (Но люди) отвечали: ■ \"Будь воля Господа на то, ■ Он к нам бы ангелов послал, - ■ Мы в ваше увещание не верим\".

جڏھن پيغمبر سندن اڳيان ۽ سندن پويان انھن وٽ آيا (پيغمبرن چيو) تہ الله کانسواءِ (ٻئي) ڪنھن جي عبادت نہ ڪريو، چيائون تہ جيڪڏھن اسان جو پالڻھار گھري ھا تہ ضرور ملائڪن کي موڪلي ھا! تنھنڪري (اوھين) جنھن سان موڪليا ويا آھيو، تنھنکي بيشڪ اسين مڃڻ وارا نہ آھيون

Cuando vinieron a ellos los enviados antes y después. «¡No sirváis sino a Alá!» Dijeron: «Si nuestro Señor hubiera querido, habría enviado de lo alto a ángeles. No creemos en vuestro mensaje».

Cuando vinieron a ellos los Mensajeros diciéndoles por delante y por detrás: «No adoréis más que a Dios.» Ellos dijeron. «Si nuestro Señor hubiese querido habría hecho descender ángeles. En verdad, no creemos en aquello con lo que habéis sido enviados.»

Cuando se les presentaron los Mensajeros, uno después de otro [con el mismo argumento] diciéndoles: "No adoren sino a Dios". Respondían: "Si nuestro Señor hubiera querido nos habría enviado un ángel. No creemos en su Mensaje".

Ул кавемнәргә пәйгамбәрләр башта да килеп вә соңрак та килеп Аллаһудан башка һичнәрсәгә гыйбадәт кылмагыз диделәр. Ул кәферләр кеше затыннан булган пәйгамбәрләрне инкяр итеп әйттеләр: \"Әгәр Раббыбыз безне туры юлга күндерергә теләсә, әлбәттә, безгә пәйгамбәр итеп фәрештәләр җибәрер иде, әмма сезнең пәйгамбәр итеп җибәрелүегезгә ышанмыйбыз\", – диделәр.

Hani, resuller onlara önlerinden, arkalarından gelerek şöyle demişlerdi: \"Allah'tan başkasına ibadet/kulluk etmeyin!\" Şöyle cevap vermişlerdi: \"Eğer Rabbimiz isteseydi, kesinlikle melekler indirirdi. Bu yüzden biz sizinle gönderileni tanımıyoruz.\

Onlara peygamberleri “Allah’tan başkasına ibadet etmeyin” diye önlerinden ve arkalarından geldiği zaman: Rabbimiz isteseydi melekleri gönderirdi. Rabbimiz dileseydi elbette melekler indirirdi. Onun için biz sizinle gönderilen şeylere küfrediyoruz, demişlerdi.

Peygamberler onlara: «Önlerinden ve arkalarından gelerek Allah’tan başkasına kulluk etmeyin.» dedikleri zaman, «Rabbimiz dileseydi elbette melekler indirirdi. Onun için biz sizinle gönderilen şeyleri inkâr ediyoruz» demişlerdi.

جب اُن کے پاس اُن کے آگے اور اُن کے پیچھے (یا اُن سے پہلے اور ان کے بعد) پیغمبر آئے (اور کہا) کہ اﷲ کے سوا کسی کی عبادت نہ کرو، تو وہ کہنے لگے: اگر ہمارا رب چاہتا تو فرشتوں کو اتار دیتا سو جو کچھ تم دے کر بھیجے گئے ہو ہم اس کے منکر ہیں،

جب ان کے پاس پیغمبر ان کے آگے اور پیچھے سے آئے کہ خدا کے سوا (کسی کی) عبادت نہ کرو۔ کہنے لگے کہ اگر ہمارا پروردگار چاہتا تو فرشتے اُتار دیتا سو جو تم دے کر بھیجے گئے ہو ہم اس کو نہیں مانتے

جب رسول ان کے آگے پیچھے پھرتے تھے (ف۳۳) کہ اللہ کے سوا کسی کو نہ پوجو، بولے (ف۳۴) ہمارا رب چاہتا تو فرشتے اتارتا (ف۳۵) تو جو کچھ تم لے کر بھیجے گئے ہم اسے نہیں مانتے (ف۳۶)

(Điều đó xảy ra) khi các Sứ Giả (của Allah) đã đến với chúng từ phía trước lẫn phía sau, (nói): “Các ngươi hãy thờ phượng một mình Allah thôi.” Chúng bảo: “Nếu Thượng Đế của bọn ta thực sự muốn thì chắc chắn Ngài đã cử các Thiên Thần xuống (làm Sứ Giả). Vì vậy, bọn ta không tin nơi điều các người mang đến.”

Nígbà tí àwọn Òjíṣẹ́ wọn wá bá wọn níwájú wọn àti lẹ́yìn wọn,[1] (wọ́n sọ) pé: “Ẹ̀yin kò gbọdọ̀ jọ́sìn fún ẹnì kan àyàfi Allāhu.” Wọ́n wí pé: “Tí ó bá jẹ́ pé Olúwa wa bá fẹ́ ni, ìbá sọ àwọn mọlāika kalẹ̀ (fún ìpèpè yìí). Dájúdájú àwa jẹ́ aláìgbàgbọ́ nínú ohun tí wọ́n fi ran yín níṣẹ́.”