Chapter 39, Verse 56

(Elə edin ki, sonradan) bir kəs: “Allaha itaət barəsində etdiyim təqsirlərə görə vay halıma! Həqiqətən, mən (Allahın hökmlərinə, Qur’ana, Peyğəmbərə və mö’minlərə) istehza edirdim!” – deməsin.

da čovjek ne bi uzviknuo: \"Teško meni, koliko sam samo dužnosti prema Allahu propustio, čak sam se i izrugivao!\" –

Da ne kaže duša: 'O tugo moja zbog onog što sam zanemario spram Allaha, i doista bio od izrugivača."

以免任何人說：「嗚呼痛哉！我已怠慢了對真主應盡的義務，我確是虧折者。」

En eene ziel zegt, helaas! Ik was zorgeloos omtrent mijn plicht nopens God; waarlijk, ik was een spotter.

قبل از اين‌كه كسى بگويد: واى بر من، كه در حضور خدا در كار خود كوتاهى كردم، من از كسانى بودم كه عذاب خدا را مسخره مى‌كردند.(56)

(این دستورها برای آن است که) مبادا کسی روز قیامت بگوید: «افسوس بر من از کوتاهیهایی که در اطاعت فرمان خدا کردم و از مسخره‌کنندگان (آیات او) بودم!»

تا مبادا آنکه کسی بگوید: دریغ و افسوس بر اهمال کاری و تقصیری که درباره خدا کردم، و بی تردید [نسبت به احکام الهی و آیات ربّانی] از مسخره کنندگان بودم.

تا مبادا کسی فریاد واحسرتا بر آرد و گوید: ای وای بر من که جانب امر خدا را فرو گذاشتم و وعده‌های خدا را مسخره و استهزا نمودم.

avant qu'une âme ne dise: «Malheur à moi pour mes manquements envers Allah. Car j'ai été certes, parmi les railleurs»

avant que nulle âme ne dise : « Malheur à moi qui ai failli à mes devoirs envers Allah. J’ai été certes parmi ceux qui s’en moquaient ! »

Afin de ne pas être de ceux qui, le Jour de la résurrection, diront : « Quel regret d’avoir ainsi manqué à mes devoirs envers Allah et de m’être sans cesse moqué de Sa religion »,

damit nicht etwa einer spreche: "O wehe mir um dessentwillen, was ich gegenüber Allah versäumte! Denn wahrlich, ich gehörte zu den Spöttern"

Damit keine Seele sagt: "Weh mir für das, was ich ALLAH gegenüber vernachlässigte. Und ich war doch von den Spöttern."

daß ja keine Seele sage(n muß): "O welch gramvolle Reue für mich wegen dessen, was ich (an Pflichten) gegenüber Allah vernachlässigte. Ich gehörte ja wirklich zu den Spöttern."

dass (nicht) sagt eine Seele: "O welch gramvolle Reue über was ich vernachlässigte in Bezug auf Allah und dass ich war sicherlich von den Spöttern."

"Kada wani rai ya ce: 'Yã nadãmãta a kan abin da na yi sakaci a cikin sãshen Allah' kuma lalle na kasance, haƙĩƙa, daga mãsu izgili!"'

supaya jangan ada orang yang mengatakan: \"Amat besar penyesalanku atas kelalaianku dalam (menunaikan kewajiban) terhadap Allah, sedang aku sesungguhnya termasuk orang-orang yang memperolok-olokkan (agama Allah),

[prima] che un'anima dica: \" Ahimé, quanto sono stata negligente nei confronti di Allah! Certo son stato fra coloro che schernivano\";

Che l’anima poi non dica: “Ah, guai a me! Ho trascurato i miei doveri verso Dio, e sono stato tra coloro che schernivano.

魂がこのように言わないよう。『ああ情ない，わたしはアッラーヘ（自分の義務を）怠っていた。本当にわたしは嘲笑者の一人であった。』

എന്‍റെ കഷ്ടമേ, അല്ലാഹുവിന്‍റെ ഭാഗത്തേക്ക്‌ ഞാന്‍ ചെയ്യേണ്ടതില്‍ ഞാന്‍ വീഴ്ചവരുത്തിയല്ലോ. തീര്‍ച്ചയായും ഞാന്‍ കളിയാക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ തന്നെ ആയിപ്പോയല്ലോ എന്ന്‌ വല്ല വ്യക്തിയും പറഞ്ഞേക്കും എന്നതിനാലാണിത്‌.

Antes que qualquer alma diga: Ai de mim por ter-me descuidado (das minhas obrigações) para com Deus, posto que fuium dos escarnecedores!

Antes que uma alma diga: "Que aflição a minha, porque descurei de minhas obrigações para com Allah! E, por certo, eu era dos escarnecedores"

Чтобы не пришлось человеку говорить: \"О горе мне за то, что я был нерадив по отношению к Аллаху! Я был всего лишь одним из насмехающихся!\

чтобы [грешнику] не пришлось говорить: \"О горе мне за то, что я был нерадив по отношению к Аллаху! Ведь я насмехался [над верой]!\

Чтобы душа тогда не возмолила: ■ \"О, горе мне, ■ Что (своим долгом) перед Богом не брегла ■ И находилась среди тех, кто насмехался!\

(اِنھيءَ ڪري خُداءِ ڏانھن مھاڙ ڪريو ۽ قرآن جي تابعداري ڪريو) تہ متان پوءِ ڪوبہ جيءُ چوي تہ ھاءِ ارمان! جو الله جي دين ۾ سُستي ڪيم ۽ بيشڪ (آءٌ تہ) ٺـٺوليون ڪرڻ وارن مان ھئس

No sea que alguien diga; «¡Ay de mí que fui tan remiso para con Alá! ¡Yo era de los que se burlaban!»,

y cada cual se diga a sí mismo: «¡Ay de mí por mi negligencia con Dios! ¡En verdad, yo era de los que se burlaban.»

[y entonces] digan: "¡Qué pena! Ahora estoy perdido por haber desobedecido las órdenes de Dios, y realmente me contaba entre quienes se burlaban [del castigo]".

Аллаһуга гыйбадәт илә итәгатькә ашыгыгыз, Аллаһуның әмерләрендә кимчелек кылганым өчен миңа хәсрәт килде диюдән элек, вә инсафсыз кеше бидеґәтләрне яклап, Коръән хөкемнәрен мәсхәрә итәдер идем, дияр.

Benlik şöyle diyecektir o zaman: \"Allah'a karşı aşırı gitmem yüzünden başıma gelenlere bak! Alay edip duranlardan biriydim doğrusu!...\

Kişi (o gün): Allah’a karşı (itaat etmede) aşırı gitmemden dolayı bana yazıklar olsun! Gerçekten ben alay edenlerdendim.

Kişinin: Allah'a karşı aşırı gitmemden dolayı bana yazıklar olsun! Gerçekten ben alay edenlerdendim (diyeceği günden sakının)!

(ایسا نہ ہو) کہ کوئی شخص کہنے لگے: ہائے افسوس! اس کمی اور کوتاہی پر جو میں نے اللہ کے حقِ (طاعت) میں کی اور میں یقیناً مذاق اڑانے والوں میں سے تھا،

کہ (مبادا اس وقت) کوئی متنفس کہنے لگے کہ (ہائے ہائے) اس تقصیر پر افسوس ہے جو میں نے خدا کے حق میں کی اور میں تو ہنسی ہی کرتا رہا

کہ کہیں کوئی جان یہ نہ کہے کہ ہائے افسوس! ان تقصیروں پر جو میں نے اللہ کے بارے میں کیں (ف۱۲۷) اور بیشک میں ہنسی بنایا کرتا تھا (ف۱۲۸)

“(Các ngươi hãy làm điều đó để) linh hồn (của các ngươi khỏi phải) than vãn (trong sự hối hận muộn màng): Ôi thật hối tiếc cho việc mình đã lơ là đối với Allah và thật hối tiếc cho việc mình đã là một trong những kẻ thường hay nhạo báng (những người có đức tin).”

Nítorí kí ẹ̀mí kan má baà wí pé: “Mo ká àbámọ̀ lórí bí mo ṣe jáfara lórí àìtẹ̀lé àṣẹ Allāhu. Àti pé èmi wà nínú àwọn tó ń fi (ọ̀rọ̀ Rẹ̀) ṣe yẹ̀yẹ́.”