Chapter 33, Verse 13

O zaman onlardan bir tayfa: “Ey Yəsrib (Mədinə) əhli. (Burada) sizin üçün duracaq bir yer yoxdur, (evinizə) qayıdın!” – demişdi. Başqa bir dəstə isə: “Evlərimiz açıqdır (kimsəsizdir, oğru girməsindən qorxuruq)” – deyə (geri qayıtmaq üçün) Peyğəmbərdən izin istəyirdi. Həqiqətdə evləri açıq (kimsəsiz) deyildi. Onlar ancaq (döyüşdən) qaçmaq istəyirdilər.

kad su neki među njima rekli: \"O stanovnici Jesriba, ovdje vam nema stánka, zato se vratite!\", a drugi među njima su tražili dopuštenje od Vjerovjesnika i govorili: \"Kuće su naše nezaštićene!\" – a nisu bile nezaštićene, već su se oni htjeli izvući.

I kad skupina njih reče: "O stanovnici Jesriba! Nema mjesta za vas, zato se vratite." A tražila je grupa njih dozvolu od Vjerovjesnika, govorili su: "Uistinu, kuće naše su izložene." A nisu one izložene. Željeli su jedino bježanje.

當時，他們中的一派人說：「葉斯里卜人啊，你們不必在這裡逗留了。你們回家去吧！」他們中的一派人，向先知告假說：「我們的房屋，確是破爛的。」其實他們的房屋並不是破爛的，他們要想逃走。

En toen een partij van hen zeide: O bewoners van Yathreb er is hier geen plaats van zekerheid voor u; keert dus terug naar huis. En een deel van hen vroeg verlof van den profeet om te mogen vertrekken, zeggende: Waarlijk, onze huizen zijn zonder verdediging en aan den vijand blootgesteld; maar zij waren niet zonder verdediging en hunne bedoeling was slechts te ontvluchten.

وقتى كه عده‌اى از آن‌ها گفتند: اى مردم مدينه، جاى مقاومتى براى شما نيست، پس برگرديد. و عده‌اى از آن‌ها از پيغمبر اجازه مى‌گرفتند و مى‌گفتندکه خانه ما حفاظى ندارد، در صورتى كه خانه آن‌ها بى‌حفاظ نبود، آن‌ها فقط مى‌خواستند فرار كنند.(13)

و (نیز) به خاطر آورید زمانی را که گروهی از آنها گفتند: «ای اهل یثرب (ای مردم مدینه)! اینجا جای توقف شما نیست؛ به خانه‌های خود بازگردید!» و گروهی از آنان از پیامبر اجازه بازگشت می‌خواستند و می‌گفتند: «خانه‌های ما بی‌حفاظ است!»، در حالی که بی‌حفاظ نبود؛ آنها فقط می‌خواستند (از جنگ) فرار کنند.

و آن گاه که گروهی از آنان گفتند: ای اهل مدینه! [میدان نبرد] جای درنگ و ماندن شما نیست، پس برگردید. و گروهی از آنان از پیامبر اجازه [برگشتن] می خواستند، و می گفتند: خانه های ما بدون حفاظ است. در صورتی که بدون حفاظ نبود، و آنان جز فرار را قصد نداشتند!

و در آن وقت طایفه‌ای از آن کفار و منافقان دین گفتند: ای یثربیان، دیگر شما را (در اردوگاه) جای ماندن نیست (که همه کشته خواهید شد، از گرد پیغمبر متفرق شوید و به مدینه) باز گردید. و در آن حال گروهی از آنها (برای رفتن) از پیغمبر اجازه خواسته و می‌گفتند: خانه‌های ما دیوار و حفاظی ندارد، در صورتی که (دروغ می‌گفتند و) خانه‌هاشان بی‌حفاظ نبود، و مقصودشان جز فرار (از جبهه جنگ) نبود.

De même, un groupe d'entre eux dit: «Gens de Yathrib! Ne demeurez pas ici. Retournez [chez vous]». Un groupe d'entre eux demande au Prophète la permission de partir en disant: «Nos demeures sont sans protection», alors qu'elles ne l'étaient pas: ils ne voulaient que s'enfuir.

Un groupe parmi eux disait : « Ô gens de Yathrib ![409] Il n’y a pas de place pour vous ici ! Retournez donc (chez vous). » Un (autre) groupe demandait au Prophète la permission de s’en aller en disant : « Nos maisons sont exposées (au danger). » Or elles ne l’étaient point, et ils ne pensaient qu’à prendre la fuite.

Un groupe d’entre eux dit : « Habitants de Yathrib ! Vous n’avez rien à faire ici ! Regagnez vos foyers ! » Tandis qu’un autre groupe de combattants demandaient au Prophète la permission de se retirer, prétextant que leurs maisons étaient exposées au danger. Or, celles-ci n’étaient nullement menacées, ils voulaient seulement déserter.

Und alsdann sagte eine Gruppe von ihnen: "O ihr Leute von Yatrib, ihr könnt (ihnen) nicht standhalten, darum kehrt zurück." Und ein Teil von ihnen bat den Propheten um Erlaubnis und sagte: "Unsere Wohnungen sind schutzlos." Und sie waren nicht schutzlos. Sie wollten eben nur fliehen.

Ebenfalls als eine Gruppe von ihnen sagte: "Bewohner von Yathrib! Es gibt keinen Platz für euch hier, so kehrt um!" Und eine Gruppe von ihnen baten den Gesandten um Erlaubnis und sagten: "Unsere Häuser sind nicht befestigt." Während sie nicht unbefestigt sind. Sie wollten doch nur die Flucht ergreifen.

Und als eine Gruppe von ihnen sagte: "O ihr Leute von Yatrib, ihr könnt euch (hier) nicht aufhalten. Kehrt zurück." Und ein Teil von ihnen bat den Propheten um Erlaubnis, (heimzukehren,) indem sie sagten: "Unsere Häuser sind ohne Schutz." Dabei waren sie nicht ohne Schutz, sie wollten nur fliehen.

Und als sagte eine Gruppe von ihnen: "O Leute (von) Yathrib, nicht (gibt es) einen Autenthalt für euch, so kehrt zurück." Und bat um Erlaubnis ein Teil von ihnen den Propheten, sie sagten: "Wahrlich, unsere Häuser (sind) ohne Schutz", und nicht sie (waren) ohne Schutz. Nicht wollten sie, außer Flucht.

Kuma a lõkacin da wata ƙungiya daga gare su, ta ce, "Ya mutãnen Yasriba! Bã ku da wani matsayi, sabõda haka ku kõma." Kuma wata ƙungiya daga gare su na nẽman izni ga Annabi sunãcẽwa, "Lalle gidãjenmu kuranye suke," alhãli kuwa bã kuranye suke ba, bã su da nufin kome fãce gudu.

Dan (ingatlah) ketika segolongan di antara mreka berkata: \"Hai penduduk Yatsrib (Madinah), tidak ada tempat bagimu, maka kembalilah kamu\". Dan sebahagian dari mereka minta izin kepada Nabi (untuk kembali pulang) dengan berkata: \"Sesungguhnya rumah-rumah kami terbuka (tidak ada penjaga)\". Dan rumah-rumah itu sekali-kali tidak terbuka, mereka tidak lain hanya hendak lari.

E un gruppo di loro disse: «Gente di Yatrib! Non potrete resistere, desistete», cosicché una parte di loro chiese al Profeta di poter andar via dicendo: «Le nostre case sono indifese», mentre non lo erano; volevano solo fuggire.

Un gruppo tra di loro disse: “O uomini di Yatrib, non potete sopportare un tale attacco, quindi ritiratevi. Un gruppo di loro chiese al Profeta di allontanarsi, dicendo: “Le nostre case sono senza protezione ed esposte al nemico”, sebbene non fosse così, ma avevano solo intenzione di fuggire.

またかれらの一団は言った。「ヤスリブ（アル・マディーナ）の民よ。あなたがたにはとても頑張れるものではない。引き返しなさい。」またかれらのある者は，預言者に（帰還の）許しを願って，「本当にわたしたちの家は（無防備で危険に）晒されています。」と言った。かれらは，晒されているのではない，只逃亡を望んだだけである。

യഥ്‌രിബുകാരേ! നിങ്ങള്‍ക്കു നില്‍ക്കക്കള്ളിയില്ല. അതിനാല്‍ നിങ്ങള്‍ മടങ്ങിക്കളയൂ. എന്ന്‌ അവരില്‍ ഒരു വിഭാഗം പറയുകയും ചെയ്ത സന്ദര്‍ഭം. ഞങ്ങളുടെ വീടുകള്‍ ഭദ്രതയില്ലാത്തതാകുന്നു എന്ന്‌ പറഞ്ഞു കൊണ്ട്‌ അവരില്‍ ഒരു വിഭാഗം ( യുദ്ധരംഗം വിട്ടുപോകാന്‍ ) നബിയോട്‌ അനുവാദം തേടുകയും ചെയ്യുന്നു. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ അവ ഭദ്രതയില്ലാത്തതല്ല. അവര്‍ ഓടിക്കളയാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുവെന്ന്‌ മാത്രം.

(Foi ainda) quando um grupo deles (dos fiéis) disse: Ó povo de Yátrib, retornai à vossa cidade, porque aqui não há lugarpara vós! E um grupo deles pediu licença (ao profeta) para retirar-se, dizendo: certamente nossas casas estão indefesas - quandorealmente não estavam indefesas, mas eles pretendiam fugir.

E, quando uma hoste, dentre eles, disse: "Ó povo de Yathrib! Não há lugar para vossa permanência aqui; então, retornai." E um grupo deles pediu permissão ao Profeta, para retornar, dizendo: "Por certo, nossas casas estão indefesas", enquanto não estavam indefesas. Eles não desejavam senão uma fuga.

Вот некоторые из них сказали: \"О жители Ясриба (Медины), вы не сможете выстоять! Вернитесь!\" А некоторые из них попросили разрешения у Пророка и сказали: \"Наши дома остались беззащитны\". Они не были беззащитны - они лишь хотели сбежать.

[Вспомните,] как некоторые из мекканцев сказали: \"О жители Ясриба! Вы не можете противостоять нам. Так возвращайтесь же [назад]\". И тогда некоторые из верующих сказали Пророку: \"Наши дома остались без защиты [от врагов]\". Но не [дома] были без защиты, а сами они хотели покинуть поле боя.

И посмотрите, были среди них и те, ■ Что говорили: \"Жители Ятриба! ■ Не выстоять вам (вражеский напор)! ■ Вам лучше (к вашим очагам) вернуться\". ■ Другие же из них ■ Просили у пророка (позволенья удалиться), говоря: ■ \"Наши дома остались без защиты, ■ Обнажены (для грабежей)!\" ■ Но без защиты не были они, ■ Они хотели лишь бежать (от боя).

۽ اُنھيءَ مھل منجھانئن ھڪ ٽوليءَ چيو تہ، اي مديني وارؤ! اوھان لاءِ (ھتي ترسڻ جي) ڪا جاءِ ڪانھي، تنھنڪري موٽو، ۽ منجھانئن ھڪ ٽوليءَ پيغمبر کان موڪلايو ٿي ۽ چوڻ لڳا تہ اسان جا گھر ھيڪلا آھن، حالانڪ اُھي ھيڪلا نہ ھئا، ڀڄڻ کانسواءِ (ٻيو) ڪو ارادو نہ ھئن

Y cuando un grupo de ellos dijo: «¡Gente de Yatrib! ¡No os quedéis aquí! ¡Regresad!» Parte de ellos pidió autorización al Profeta, diciendo: «¡Nuestras casas están indefensas!» En realidad, no es que sus casa estuvieran indefensas, lo que querían era huir.

Y cuando un grupo de ellos dijo: «¡Oh, gente de Yatrib! ¡No tenéis donde estableceros! ¡Regresad!» Un grupo de ellos pidió permiso al Profeta diciendo: «En verdad, nuestras casas están desprotegidas.» Pero no estaban desprotegidas, solamente querían escapar.

Cuando un grupo de ellos [de los hipócritas] dijo: "¡Oh, gente de Yazrib! Esto es perjudicial para ustedes. ¡Mejor regresen [y no combatan]! Y un grupo de ellos pidió autorización al Profeta diciendo: "Nuestras casas quedaron desprotegidas", pero no estaban desprotegidas, sino que solo querían huir.

Монафикълардан бер таифә әйтте: \"Ий Мәдинә халкы, монда торырга сезгә урын юк, качып булса да өйләрегезгә кайтыгыз\". Алардан бер җәмәгать Мухәммәд г-м янына килеп: өйләребезне саклаучы юк, безгә кайтырга рөхсәт бир, диделәр, вәхәлән ки өйләре сакланмыш иде, бит алар качарга гына юл карыйлар.

Hani, onlardan bir grup şöyle demişti: \"Ey Yesrib halkı, duracak yeriniz yok, hemen geri dönün!\" İçlerinden bir grup da Peygamber'den izin istiyor: \"İnan olsun, evlerimiz kaygı duyulacak durumda.\" diyorlardı.\" Oysaki evleri kaygı duyulacak durumda değildi; sadece kaçmak istiyorlardı.

Onlardan bir grubu da: Ey Yesrip Halkı! Sizin için duracak/kalacak yer kalmadı, geri dönün demişler. Onlardan bir başka grup da Peygamber’den izin istiyor: Evlerimiz açık/korumasız, diyorlardı. Oysa evleri açık değildi. Sadece kaçmak istiyorlardı.

Onlardan bir grup da demişti ki: Ey Yesribliler (Medineliler)! Artık sizin için durmanın sırası değil, haydi dönün! İçlerinden bir kısmı ise: Gerçekten evlerimiz emniyette değil, diyerek Peygamber'den izin istiyordu; oysa evleri tehlikede değildi, sadece kaçmayı arzuluyorlardı.

اور جبکہ اُن میں سے ایک گروہ کہنے لگا: اے اہلِ یثرب! تمہارے (بحفاظت) ٹھہرنے کی کوئی جگہ نہیں رہی، تم واپس (گھروں کو) چلے جاؤ، اور ان میں سے ایک گروہ نبی (اکرم صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم) سے یہ کہتے ہوئے (واپس جانے کی) اجازت مانگنے لگا کہ ہمارے گھر کھلے پڑے ہیں، حالانکہ وہ کھلے نہ تھے، وہ (اس بہانے سے) صرف فرار چاہتے تھے،

اور جب اُن میں سے ایک جماعت کہتی تھی کہ اے اہل مدینہ (یہاں) تمہارے ٹھہرنے کا مقام نہیں تو لوٹ چلو۔ اور ایک گروہ ان میں سے پیغمبر سے اجازت مانگنے اور کہنے لگا کہ ہمارے گھر کھلے پڑے ہیں حالانکہ وہ کھلے نہیں تھے۔ وہ تو صرف بھاگنا چاہتے تھے

اور جب ان میں سے ایک گروہ نے کہا (ف۳۵) اے مدینہ والو! (ف۳۶) یہاں تمہارے ٹھہرنے کی جگہ نہیں (ف۳۷) تم گھروں کو واپس چلو اور ان میں سے ایک گروہ (ف۳۸) نبی سے اذن مانگتا تھا یہ کہہ کر ہمارے گھر بے حفاظت ہیں، اور وہ بے حفاظت نہ تھے، وہ تو نہ چاہتے تھے مگر بھاگنا،

Ngươi (hỡi Thiên Sứ, hãy nhớ lại) khi một nhóm trong bọn họ (những kẻ giả tạo đức tin) lên tiếng bảo (dân Madinah): “Này hỡi người dân của Yathrib! Các ngươi không thể cầm cự nổi đâu, các ngươi hãy tháo lui.” Và một nhóm khác của bọn họ đến xin phép Nabi, nói “Nhà cửa của chúng tôi bỏ ngỏ” nhưng thực chất nhà cửa của họ không bỏ ngỏ; thật ra đám người này chỉ muốn đào tẩu mà thôi.

(Ẹ rántí) nígbà tí igun kan nínú wọn wí pé: “Ẹ̀yin ará Yẹthrib,[1] kò sí àyè (ìṣẹ́gun) fún yín, nítorí náà, ẹ ṣẹ́rí padà (lọ́dọ̀ Òjíṣẹ́).” Apá kan nínú wọn sì ń tọrọ ìyọ̀ǹda lọ́wọ́ Ànábì, wọ́n ń wí pé: “Dájúdájú ilé wa dá páropáro ni.” (Ilé wọn) kò sì dá páropáro. Wọn kò sì gbèrò ohun kan tayọ síságun.